Na Igls waren het een paar (4 om precies te zijn)welverdiende dagen thuis met familie en goede vrienden. Uiteraard zijn deze dagen heel hard voorbij gevlogen, maar heb ik geprobberd optimaal van ze te genieten. Inmiddles zijn we afgelopen donderdag vertrokken naar SanDiego voor een welverdiende trainingsstage. De eerste dag zit er dan ook al weer op met een lichte herstel training op de baan was het weer volop genieten. Nu nog de jetlag fase voorbij en weer hard aan de slag en voorbereiden op wat komen gaat. Ik hou jullie op de hoogte van onze belevenissen.

Uiteraard bedankt voor alle comments, gastenboek berichtjes en natuurlijk mailtjes. Even een paar fanatieke lezers: Henrie en Lisette, Ellie en Andrea, Angelina, Nienke, Mijn Atleetjes, Paul van Phanos, Judith, Jannicke, Olchert, Sophie, mijn voetballers en natuurlijk nog een heleboel anderen die ik nu niet genoemd heb, maar graag wat van zich laten horen. Allemaal super bedankt voor jullie interesse.

Er zijn foto’s van St.Moritz en Igls gepost, dus veel kijkplezier.

Het was een rare week… veel zieke atleten in de diverse teams en uiteindelijk qua prestaties vergelijkbaar met st-moritz. De verwachtingen waren hoog op deze dubbele wedstrijd, die tegelijkertijd ook een europees kampioenschap was en dus bij top 6 op EK een verlenging van de A-status kon bieden.

Op zich geen slecht begin van de week en goed nieuws dat we in de nieuwe slee mochten knallen waar de jongens onlangs een 3^e plek mee hebben veroverd. Wegens omstandigheden hebben we het met slechts 3 runs in de nieuwe en 5 in zijn dikkere tweelingbroer mogen doen. Maar de meisjes waren er wel klaar voor. Een goede start was hier nodig en knap stuurwerk met minimale of liever geen fouten. De 1^e start was dan ook netjes. 0.14 sec van de beste dames (een honderdste dichterbij als vorig week) dus dat geeft goede hoop dat we steeds ietsje dichterbij kruipen van de topvrouwen aan de start. Toen de run, er werden helaas boven wat fouten gemaakt die toch invloed hadden op de snelheid. Het resultaat was niet wat we wilden 8^e EK en 14^e WC, maar er was nog hoop voor het EK top 6 de tijd daartussen was maar 0.09sec. Toen de 2^e run: De start was een 0,05 minder snel, dit was jammer (helaas was dit vorige week ook het geval), maar de run begon een heel stuk beter. Jammer genoeg werden er in het tweede deel van de run weer wat foutjes gemaakt en verloren we nog een plek beneden. Het was jammer, want de voorwaardes waren er en nog belangrijker de spirit, maar het mocht niet baten. We moeten het doen met een 15^e plek voor de worldcup en een 9^e plek voor het europees kampioenschap. Een grote teleurstelling, maar de positieve pet is en moet weer op, want de Olympische Spelen komen er nog aan en daar moet het allemaal gebeuren.

Onze volgende trip is nu ongeveer 10 uur rijden naar huis, waar we ongeveer 4 dagen met familie en vrienden kunnen doorbrengen alvorens weer te vertrekken voor de voorbereidingsperiode in Noord Amerika op Whistler.

Na een fantastische prestatie van de mannen, die gister eindigden op een 3^e plaats op de worldcup (Gefeliciteerd Heren), was het de beurt aan ons om te laten zien wat we waard waren.

Ingelopen en ingewerkt en op naar de start. Mezelf oppeppen en schoenen laten poetsen…eeeuh geen schoenen poetsen, nogmaals oppeppen en ja schoenen poetsen en gaan. Redelijk weg bij de start, geen strakke hit, maar lekker lopen. Met een 11^e start zijn we voor het oog niet goed op weg, maar ik ben tevreden met de 1^e start, we zitten 0,15 van de snelste dames en daar zitten we vaak verder vanaf. Dan de run, we tikken meteen voor de eerste echte bocht 2x en weten dat het dus dat heel veel tijdsverlies betekent. Dit was het dan ook, we kwamen in een slechte tijd beneden.

Even een kijkje in mijn koppie: Thuis kennen sommige als positivo, anderen als sappie en anderen gewoon als Urta. Ik sta er voor dat je voor en tijdens de race zoveel mogelijk als de eerste een positieve flow moet hebben, dat betekent dat ik vind dat elke negatieve gedachte invloed heeft op je prestatie die je wil gaan leveren. Kort voor de race probeer ik dan ook mezelf op te peppen en in de slee praat ik ons, in mijn koppie, dan naar de finisch. Nu moet je dus al redelijk bionic E of mind R zijn om te horen of te weten wat ik zeg, want ik spui in mijn hoofd of binnensmonds in mijn helm positieve gedachten en aanmoedigingen naar mezelf en de piloot voor mij. Ik roep dan zaken zoals kom op, kom op of hou vast, controle, maak het goed, je kan beter als dat, blijf er niet in etc. etc.

Uiteraard kan ik tussen de race en zeker na de race even teleurgesteld zijn over deze of gene, maar zo snel mogelijk weer omschakelen is dan altijd mijn motto. Mijn atleetjes zullen dat wel herkennen van wanneer ik roep: en nu terug schakelen, knoppie om.

Het knopje ging bij mij dus weer om na de eertse run om verder te gaan met de tweede. Lastig om je weer op te laden natuurlijk, maar je weet dat je moet. De 2^e run was ietsje minder qua start, maar wel iets beter qua run, dus we waren beter op weg, maar het is verdraaid lastig om de 1^e run goed te maken. We redden het dan ook niet en moeten genoegen nemen met een 14^e plaats. Balen natuurlijk, want we waren op de goede weg de afgelopen weken en dan is dit een dip in the road to vancouver. Maar herpakken en verder gaan, want dit weekend hebben we de laatste worldcup van het seizoen en dit is ook een Europeesche kampioenschap. Tine zal hier dan in Igls weer met Esme starten deze week en ze hebben er zin in volgens mij. We gaan dit nog even goed afsluiten is het plan. Kom op team, we gaan knallen deze week…

De grootste mishap van de dag was degene hieronder: Doe je geluidsknop lekker op maximaal, let goed op, anders mis je het  en kijk ook naar de mensen die achter de slee staan, bijv. de veger die voorbij komt lopen.

Hilarisch: http://www.vikingengineering.nl/site_nl/index_bob.php?pagina=nieuws&id=272

We hebben dan vandaag de laatste voorbereidende training gehad. Het ging aardig dan ook vandaag. We gaan zaterdag als 12e van start op de wedstrijd die hier om 13:45 uur zal starten. Ik heb er onwijs veel zin in en zal er ook lekker voor gaan. Alvast bedankt voor de aanmoedigingen die ik al heb mogen ontvangen van jullie. Tot snel…

Aanstaande zaterdag zal Urta de westrijd hier in St. Moritz gaan starten. Uiteraard zijn jullie vertrouwde aanmoedigingen weer meer dan welkom. Ik zal jullie deze week zoveel mogelijk up to date houden. Xx

De wedstrijd ging de meisjes weer redelijk af. Ze begonnen met een 11^e start op deze korte baan en zaten op de baan er best netjes bij. Beneden kwamen ze met een 7^e tijd en dat was dus heel netjes. De 2^e run was het dus zaak om dit vast te houden of uit te bouwen. Ze knalden met een zelfde start weg, helaas maakten ze ook wat kleine foutjes vanaf het begin en kwamen met een 3^e tijd beneden met nog 6 sleeen te gaan. Dit resulteerde uiteindelijk in een 9^e plaats op de wedstrijd.

Wederom laten zien dat een plaats in de top 10 geen toeval is geweest de afgelopen weken. Ik zou dus zeggen dat er een positieve flow. Vast houden dames, we gaan de goede kant op. Op naar St-Moritz.

Jahoor, we zijn alweer vertrokken. Na een teamoverdracht op 2 Januari en een mediatraining op 3 Januari, meteen gaan rijden naar Konigsee met een paar files vanwege het slechte weer. Na de lange rit gister hebben we vanmiddag dan de 1e runs van 2010 gemaakt. De eerste crashten we dan ook meteen…Happy New Year riep ik toen ik uit de slee kwam. De 2e run verliep beter en we kwamen op 4 ijzers over de finisch. Desondanks viel hij voor mij toch even tegen. Ik dacht dat het wel ging na de crash, voelde weinig gekkigheid, maar bij het duwen van de 2e deed mijn nek en schouder toch pijn en dit bleef de gehele run. Laten checken door arts en fysio en ik denk dat het spanning is van de klap en dus weer vlot voorbij zal zijn. Vanavond toch maar een ibuprofen erin om beter te slapen . Morgen ochtend vroeg is dan weer de 2e training en we zullen dan kijken hoe het het allemaal aanvoelt. Geen lekkere start (Jammer), maar wel zin in het vervolg van het seizoen. We gaan het beleven…..

Dear all, i wish you All the best for the new year and may all your wishes come true. Love, Urta.